ه‍.ش. ۱۳۹۰ اسفند ۶, شنبه

قدمت روي چشم




چهرة ایران امروز

اثری از: سرژ میشل و پائولو وودز
ُ
ویرایش نسخه فارسی: لاله پویا

انتشارات برنارد گراسه

نسخه فرانسوی: پاییز 2010

نسخه آنلاین فارسی: خرداد 1390 برابر با ژوئن 2011

   این کتاب را به ف، کاف
 و به آیندة ایران تقدیم میکنیم.

این کتاب را – که به زبانی بسیار ساده نوشته شده - می توانید رایگان از اینجا دانلود کنید:


و :


یا در گوگل " قدمت روی چشم " را جستجو کنید.

اگر گوگل راه نداد، از فیس بوک استفاده کنید. اینجا:




اگر فیلترینگ اجازه دانلود نمی دهد و مایلید این کتاب جالب را بخوانید، می توانید  نشانی ایمیل بگذارید تا پی دی اف آن برایتان ارسال شود.

یا مستقیمن با این ایمیل تماس بگیرید :

hafezehtarikhi@gmail.com

ه‍.ش. ۱۳۹۰ بهمن ۳۰, یکشنبه

کوری ایده ئولژیک




نامه تکان دهنده مهدی خزعلی به احمد منتظری


سحام نیوز: مهدی خزعلی رزمنده دوران دفاع مقدس و نویسنده منتقد در نامه ای به حجت الاسلام والمسلمین احمد منتظری با تشکر از پیام محبت آمیز وی،که به دستش رسیده بود تاکید کرده است: ظلمی که بر من می‌رود یک از صد برابر ستمی است که بر هم بندی‌های من روا داشته‌اند.

مهدی خزعلی که بیش از ۳۷ روز است در اعتراض به رفتارهای غیر قانونی مسئولان قضایی کشور در اعتصاب غذا به سر می برد در بخشی از نامه خود با شرح آنچه این روزها از رفتار بازجویان و قاضی های دادگاه ها در بند ۳۵۰ اوین دیده است، با بیان اینکه حال می‌فهمم که والد معظم شما از چه فریاد می‌زد، خدایش رحمت کند و ریشه این ظلم را بکند، آورده است: این‌ها نمونه‌هایی از درد‌های ماست و بسیاری دردهای ناگفتنی دیگر دارم که در این مختصر نگنجد! حال جا دارد که در این همه درد بمیرم؟ آیا هنوز خلخال از پای پیرزن یهودی در نیاورده‌اند؟

به گزارش کلمه، مهدی خزعلی در اثر اعتصاب غذا، بسیار ضعیف شده و بر خلاف درخواست هم بندیان و دوستان و خانواده و فعالان سیاسی حاضر به پایان دادن به اعتصاب غذای خود نیست.

وی تاکنون چندین بار بر اثر اعتصاب و نوسان شدید فشار، تغییر رنگ صورت و بی حالی مفرط به بهداری اوین منتقل شده اما همچنان می گوید که خود را برای شهادت آماده کرده است و اعتصاب خود را نخواهد شکست.

مهدی خزعلی به چهارده سال حبس در شهرستان برازجان و بعد از اتمام دوره محکومیت، به ده سال اقامت اجباری در این شهرستان و نود ضربه شلاق محکوم شده است.

متن این نامه که با کمک یاران گمنام جنبش سبز، از اوین در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:


بسم الله الرحمن الرحیم


برادر ارجمند حجت الاسلام والمسلمین حاج احمد منتظری دام عزه


پیام محبت آمیز شما واصل شد، ظلمی که بر من می‌رود یک از صد برابر ستمی است که بر هم بندی‌های من روا داشته‌اند!


در میان ما کسانی از زندانیان دهه شصت هستند که از قتل عام شهریور ۶٧ جان سالم بدر برده‌اند، وقتی از شرایط زندان‌های آن دوران سخن می‌گویند، مو بر تن انسان سیخ می‌شود، می‌گویند در سلول های انفرادی که مرا حبس کرده بودند، یک تخت سه طبقه قرار می‌دادند و ٣٠ نفر در آن جا می داده‌اند، در هر طبقه ٩ نفر چمباتمه می‌زدند و سه نفر در فضای باقیمانده جلوی در چمباتمه می‌زده‌اند. و هنگام رفتن به دستشویی زانو‌ها باز نمی شده است! (به این می‌گفتند زندان مجرد‌ها)


یا قصه قفس‌های آهنی و تابوت و کیسه حاج داوود آهنگر (رییس زندان) دهشتناک است! حال می‌فهمم اگر فریاد اعتراض پدر شما نبود، چه بر سرما می‌آمد، اینجا همه زندانیان برای والد معظم شما دعا می‌کنند وبرایش علو درجات مسئلت دارند.


بگذار جان ناقابل من نیز سبب شود تا آیین دادرسی در محکمه‌ها رعایت شود و از نفوذ عناصر ضد انقلاب و منافق در وزارت اطلاعات و سپاه کاسته شود، شاید آیندگان برای من نیز خدا بیامرزی بگویند.


شاید با شهادت من بساط بیدادگاههای انقلاب و این شعب فرمایشی و شعب تجدید نظر کذایی جمع شده و این رسوایی از دامن دستگاه قضا برچیده شود!


آنچه من به چشم خویش دیدم، کمترین حقوق متهم وزندانی در دادگاههای انقلاب رعایت نمی‌شود. بسیاری ازحق وکیل محرومند و اکثرا امکان ملاقات با وکیل ندارند، کسی اجازه خواندن پرونده خویش را برای دفاع ندارد، بدون ادله و مستندات و اقرار به صرف گزارش وزارت اطلاعات، حکم انشاء (ببخشید امضاء) می‌شود. شما را از داشتن حکم و دادنامه محروم می‌کنند، قبل از رویت حکم از شما به اجبار امضا می‌گیرند که حکم به شما ابلاغ شده است، حتی رای دادگاه را نمی‌توانی بخوانی!


سه نفر از هم اتاقی‌های مرا بدون ادله و مستندات و اقرار قاضی پیرعباسی ظرف دو دقیقه دادگاه به ١٧سال حبس محکوم کرده است و اینک از ١۴بهمن به اعتصاب غذا پیوسته‌اند.


فرد دیگری را بدون ادله و اقراریر به صرف یک ایمیل ١/۵ سطری دریافتی مجعول به اعدام محکوم کرده‌اند!


دیروز یکی ازهم بندی‌ها که توسط صلواتی دو بار به اعدام محکوم شده بود، در اعاده دادرسی آزاد شده و نزد خانواده‌اش رفت. مراسم تودیع او از زندان یکی از شاد‌ترین و بی نظیر‌ترین خاطرات شیرین همه زندانیان بود. این نشانه‌ای از دقت نظر قاضی کذایی است!


هفته گذشته جوانی را به خاطر تکذیب نکردن عقایدش که در چند بیانیه آمده بود به زندانی دیگر تبعید کردند تا باقیمانده حبس را به او و مادرش سخت گردانند!


سه تن را به جرم مسیحیت دربند کرده‌اند درحالی که کاری به سیاست و حکومت ندارند و تنی چند دیگر را به صرف عقاید مذهبی، دینی و فرقه‌ای و فارغ از سیاست به حبس‌های طویل المدت محکوم کرده‌اند و ما با آن‌ها صرف نظر از اختلاف عقایدشان از تمام حقوق شهروندی محروم کرده‌اند!


بسیاری را فقط به خاطر تسویه حساب با برخی از مسؤلان عالی رتبه نظام در بند کرده اند و با شکنجه‌های وحشتناک جسمی، روانی از آن‌ها خواسته‌اند، اعتراف‌های کذبی در ارتباط با سرویس‌های جاسوسی بیگانه و اختلاس از سازمان‌های دولتی کنند، هر چند ریالی از آن سازمان کسر یا اختلاس نشده است! در شکنجه‌ها رعایت موارد دینی و اخلاقی هرگز نشده است تا جایی که عزیزان دربند شکنجه گران را به “بی‌بی دو عالم فاطمه زهرا سلام الله علی‌ها” سوگند می‌دهند و بازجو باتمسخر می‌گوید: “این حاجیه خانم کیه؟!” و در‌‌ نهایت قاضیان بیدادگاههای انقلاب آن‌ها را در محاکمه چند دقیقه‌ای بدون حضور وکیل به حبس‌های طویل المدت محکوم، و زندگیشان را متلاشی می‌کنند!


این‌ها نمونه‌هایی از درد‌های ماست و بسیاری دردهای ناگفتنی دیگر دارم که در این مختصر نگنجد! حال جا دارد که در این همه درد بمیرم؟ آیا هنوز خلخال از پای پیرزن یهودی در نیاورده‌اند؟ حال می‌فهمم که والد معظم شما از چه فریاد می‌زد، خدایش رحمت کند و ریشه این ظلم را بکند.


ان شاءالله
حسبنا الله ونعم الوکیل نعم المولی ونعم النصیر


١٣٩٠/١١/٢۴

سی ششمین روز اعتصاب غذا


مهدی خزعلی

اوین بند ٣۵٠



عجیب است که ایشان با این همه از خود گذشتگی هنوز از نفوذ ضد انقلاب در ساختار حاکمیت جمهوری اسلامی سخن می گوید! مگر بر پا کنندگان جمهوری اسلامی آقای خمینی، رفسنجانی، خامنه ای، … دیگران نبودند که در دهه شصت روشنفکران را در بند کردند و چنان بلاهایی سرشان آورده اند که امروز ایشان از آن می نالد. آقا دست از ایده ئولژی بردارید و دست در دست کسانی بگذارید که برای برقراری دموکراسی می کوشند.

ه‍.ش. ۱۳۹۰ بهمن ۱۷, دوشنبه

چراغ اول روشن شد!




عذر خواهی حاج سید جوادی

( تاکید ها از این وبلاگ است.)

عذرخواهی یک عضو شورای انقلاب از مردم ایران به خاطر وقایع سه دهه اخیر

به روز شده:  19:15 گرينويچ - شنبه 04 فوريه 2012 - 15 بهمن 1390

احمد صدر حاج سیدجوادی با انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به مردم ایران، به عنوان "یکی از افرادی که در تاسیس نظام و مدیریت انقلاب نقشی ایفا کرده‌" از آنها پوزش خواست.

در این نامه، که شنبه ۱۵ بهمن (۴ فوریه) منتشر شده، آقای حاج سیدجوادی به خاطر "خسارات مادی و معنوی که از رهگذار عملکرد و سیاست‌گذاری‌های مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران، طی بیش از سه دهه حکمرانی به مردم و کشور تحمیل شده" ابراز تاسف کرده است.

احمد صدر حاج سید جوادی، عضو شورای انقلاب ایران، وزیر دادگستری در زمان دولت موقت مهدی بازرگان، از نویسندگان پیش نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی و از اعضای قدیمی "نهضت آزادی ایران" بوده است.

این عضو سابق شورای انقلاب ایران، هفته قبل نیز نامه ای که هفت ماه پیش به آیت الله خامنه ای منتشر کرده بود را منتشر کرد که در آن، خواستار "بررسی کفایت سیاسی و اخلاقی" محمود احمدی نژاد توسط مجلس و قوه‌‌ قضاییه، آزادی میرحسین موسوی و مهدی کروبی و اعلام "آشتی ملی" شده بود.

آقای حاج سیدجوادی مناسبت انتشار نامه جدید خود را سالروز تشکیل دولت موقت ایران به نخست وزیری مهدی بازرگان اعلام کرده است، که بسیاری از مسئولان آن را اعضای نهضت آزادی ایران تشکیل می دادند.

مهدی بازرگان، در ۱۵ بهمن ۱۳۵۷ و به فرمان آیت الله خمینی مامور تشکیل دولت موقت ایران شد و در ۱۴ آبان ۱۳۵۸، در اعتراض به دخالت های روحانیون نزدیک به آیت الله خمینی و متحدانشان در وظایف دولت، و از جمله ماجرای گروگان گیری سفارت آمریکا در تهران، استعفا داد.

'نوشتار پایانی'

"آقای حاج سید جوادی که اکنون ۹۴ سال دارد، با اشاره به 'سختی‌ها و عسرت‌هایی' که 'به نام حکومت جمهوری اسلامی ایران' بر مردم ایران وارد آمده، از خدا 'طلب آمرزش' کرده است"

احمد صدر حاج سیدجوادی در نامه خود نوشته است: "آنچه در این لحظات برای راقم این سطور تاسف‌انگیز بوده و جای عذرخواهی دارد، نه مبارزه با نظام خودکامه‌ پهلوی یا همکاری با روحانیت یا پذیرش مسئولیت یا واگذاری قدرت به تشنگان آن است، که اگر یک بار دیگر نیز خداوند حیات دوباره عطا فرماید، سرنوشتی را جز مبارزه با ظلم، تلاش برای آزادی و حاکمیت ملت ایران و رشد و تعالی اخلاق برنخواهم گزید."

وی افزوده: "تاسف اینجانب از این حقیقت مایه می‌گیرد که تمامی روشنفکران در برهه‌ انقلاب ۱۳۵۷، از دستیابی به وحدت و بسط و گسترش نهادهای مدنی و سیاسی مدرن در مقابل شبکه‌های سنتی اجتماعی درک درستی نداشتند ."

این عضور شورای انقلاب در ادامه آورده: "اگر ما پس از پیروزی انقلاب، همچنان شانه به شانه ایستاده و دست در دست هم، استبداد را نشانه گرفته بودیم و مشكلات را در سقوط شاه خلاصه نمی‌دیدیم، امكان بازتولید استبداد و فرو افتادن از استبداد سیاسی به استبداد دینی به این سان راحت و كم‌هزینه صورت نمی‌پذیرفت."

آقای حاج سیدجوادی یادآوری کرده که نامه خود را در شرایطی می نویسد که در معرض "درد و رنج جانکاه ناشی از کهولت و بیماری‌های جسمانی" قرار دارد و "این نوشتار پایانی" را "گزارشی از یک عمر تلاش" برای مردم ایران تلقی می کند.

وی تاکید کرده که "ضمن اعتقاد کامل به اصالت انقلاب مردمی ۱۳۵۷ و آرمان‌های آن و دفاع از عملکرد نهضت آزادی ایران در خلال پیروزی انقلاب و پس از آن"، از "کوتاهی، قصور و یا ناتوانی خود به عنوان احدی از اعضای شورای انقلاب و دولت موقت در راستای ممانعت از عدول حاکمیت از آرمان‌های تاریخی ملت ایران و انحرافاتی که از همان هفته‌های آغازین ایجاد شد و آشکارا به چشم می‌خورد"عذر می خواهد.

آقای حاج سید جوادی در نامه قبلی خود خطاب به رهبر ایران، نوشته بود که در پی "تهدیدات مکرر تلفنی ماموران وزارت اطلاعات" علیه چند تن از اعضای خانواده اش به علت "مکاتبات علنی و قانونی وی به برخی مقامات داخلی و بین‌المللی"، دوستان و آشنایان به او توصیه کرده اند که از نوشتن نامه به مقام های حکومتی خودداری کند.

صدر حاج سید جوادی بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم در نامه ای خطاب به دبیر کل سازمان ملل، پاپ بندیکت شانزدهم و رئیس اتحادیه اروپا، خواستار اقدام فوری برای توقف احکام اعدام صادر شده علیه معترضان به انتخابات شده بود.

این فعال سیاسی در سال ۱۳۸۰ و در سن ۸۴ سالگی در جریان بازداشت گروهی از نیروهای ملی مذهبی، بازداشت و بعد از مدتی به قید وثیقه آزاد شد.


آیا می توان امید داشت دیگر روشنفکران مذهبی از این روشنفکر پیشگام حاکمیت مذهب درس بگیرند؟
var _gaq = _gaq || []; _gaq.push(['_setAccount', 'UA-20716781-5']); _gaq.push(['_trackPageview']); (function() { var ga = document.createElement('script'); ga.type = 'text/javascript'; ga.async = true; ga.src = ('https:' == document.location.protocol ? 'https://ssl' : 'http://www') + '.google-analytics.com/ga.js'; var s = document.getElementsByTagName('script')[0]; s.parentNode.insertBefore(ga, s); })();